Asset Publisher
Jazda konna
Już ponad 7 tysięcy kilometrów tras konnych wyznaczyły Lasy Państwowe dla miłośników wypoczynku w siodle.
Coraz większa popularność jazdy konnej zmobilizowała wielu nadleśniczych do tworzenia nowych szlaków. Z „Raportu o stanie lasów" wynika, że w latach 2010-2011 na terenach zarządzanych przez Lasy Państwowe długość takich tras podwoiła się. To bardzo dobra wiadomość dla koniarzy. Droga udostępniona przez nadleśniczego jest bowiem, zgodnie z ustawą o lasach, jedynym miejscem w lesie, gdzie można się w ten sposób poruszać. Nawet jeśli przed wjazdem na nią nie ma żadnego znaku zakazu, ani też nie jest przegrodzona szlabanem, wjeżdżać na nią konno nie można (podobnie jak samochodem, motocyklem czy quadem).
W kupie siła
Jeżeli w naszej okolicy brakuje szlaków konnych, możemy zgłosić się do nadleśnictwa z prośbą o ich wyznaczenie. Warto, by taki wniosek poparła większa grupa miłośników tego rodzaju rekreacji. Jeśli zainteresowanie będzie wystarczające, a stan nawierzchni drogi i sposób jej użytkowania (czy np. nie poruszają się na niej maszyny leśne) na to pozwoli, jest szansa, że nowy szlak powstanie.
Trzeba pamiętać, że nadleśnictwa za przejazd drogami leśnymi, w wypadku ich komercyjnego użytkowania, mają prawo pobierać opłatę. Chodzi tu np. o wycieczki, przejażdżki czy rajdy organizowane przez stadniny czy gospodarstwa agroturystyczne - powinny podpisać z nadleśnictwem, jeśli tego ono wymaga, umowę, w której będą określone prawa i obowiązki obu stron, czas obowiązywania i wysokość opłat. Jeśli jednak jesteśmy osobą prywatną, która od czasu do czasu wybiera się na przejażdżkę po lesie, nic nie płacimy.
Brak zgody na utworzenie szlaku konnego nie oznacza złej woli nadleśniczego. Może mieć ku temu ważne powody. Wbrew pozorom, konie potrafią poważnie zniszczyć nawierzchnię leśnej drogi. Kopyta dziurawią ją tak bardzo, że często uniemożliwia to później poruszanie się rowerem i utrudnia spacer pieszym. Nierzadko konie uszkodzą drogę bardziej niż leśne maszyny podczas prac przy pozyskaniu i zrywce drewna, a trzeba od razu dodać, że nawierzchnia rozjechana przez ciągniki naprawiana jest zwykle dość szybko po tym , jak wyjadą one z lasu.
Najważniejsze są zasady
Niezależnie od szkód, jakie mogą spowodować konie, przepisy zakazujące jeźdźcom wjazdu do lasu poza wyznaczonymi drogami budzą kontrowersje, także wśród leśników. Wydaje się, że to rygor tego samego gatunku, co wszechobecne niegdyś tabliczki „Zakaz fotografowania" - swego rodzaju relikt przeszłości. W wielu krajach Europy Zachodniej, choćby w Niemczech, przepisy działają odwrotnie niż w Polsce. Tam można jeździć konno po wszystkich drogach leśnych, z wyjątkiem tych, na których ruch ograniczono np. ze względu na nieodpowiednią nawierzchnię, zbyt dużą liczbę pieszych turystów lub przejeżdżające maszyny leśne. Niestety, nie ma większych szans, by w Polsce wprowadzono podobne zasady, jak u naszych zachodnich sąsiadów. Nie dalej niż w zeszłym roku Janusz Zaleski, wiceminister środowiska przekonywał, że przepisy o udostępnianiu lasów spełniają swoją rolę i ich zmiana nie wydaje się konieczna. Na razie trzeba więc liczyć na przychylność nadleśniczych. I warto o nią dbać, przestrzegając zasad korzystania ze szlaków. Przede wszystkim należy pamiętać, że droga do jazdy konnej to nie tor wyścigowy i korzystają z niej także piesi turyści. Nie można z niej zjeżdżać, chyba, że musimy ominąć przeszkodę lub mamy inny naprawdę ważny powód (np. ratujemy zdrowie). Dobrą praktyką jest jazda środkiem szlaku, tak aby nie niszczyć nawierzchni po bokach, którymi najczęściej poruszają się piesi i rowerzyści. Osoby małoletnie powinny jeździć konno w towarzystwie dorosłych. Wyruszać na trasę należy po świcie, a wracać z niej przed zmierzchem. Po swoim koniu należy także posprzątać.
Każde nadleśnictwo, które wyznacza szlaki konne, tworzy także regulamin poruszania się po nich – warto go przeczytać przed wyruszeniem na trasę. Poza zasadami poruszania się, przedstawione są w nich także oznaczenia szlaków. Podstawowe to pomarańczowe koło na białym tle oznaczające sam szlak oraz pomarańczowe koło z czarną obwódką oznaczające jego początek i koniec. Czasami stosuje się też inne oznaczenia, np. zieloną podkowę na białym tle.
Warto wiedzieć
W 2011 r. sieć szlaków konnych na terenie Lasów Państwowych liczyła 7 tys. km. Jedną z większych atrakcji dla jeźdźców w Polsce jest Łódzki Szlak Konny, który częściowo biegnie także przez tereny Lasów Państwowych, a RDLP Łódź była wśród jego twórców. Ma w sumie ponad 2000 km i jest najdłuższym tego typu traktem w Europie. Na trasie znajduje się 200 ośrodków jeździeckich, 21 punktów postojowych, 1400 tablic informacyjnych, 30 punktów informacyjnych monitorujących turystów i ponad 1000 atrakcji turystycznych. Ciekawostką jest, że jeździec może bezpłatnie wypożyczyć lokalizator, który w wypadku niebezpieczeństwa wyśle służbom ratunkowym informację o pozycji będącego w opałach turysty
Lokalne szlaki konne aż takich udogodnień, jak lokalizatory, nie oferują. Nadleśnictwa troszczą się przede wszystkim o to, żeby wszystkie trasy były czytelnie oznakowane, zawsze przejezdne, by były przy nich koniowiązy oraz wiaty umożliwiające odpoczynek i schronienie przed deszczem. Przede wszystkim jednak dbają, by przebiegały przez najpiękniejsze tereny Lasów Państwowych. Co oferują miłośnikom jazdy konnej, najłatwiej dowiemy się w siedzibach nadleśnictw oraz w serwisie czaswlas.pl.
Asset Publisher
Raport z konsultacji społecznych powierzchni HCV
Raport z konsultacji społecznych powierzchni HCV
Raport podsumowujący konsultacje społeczne powierzchni HCV, wyznaczonych przez Nadleśnictwo Miękinia
1. Informacja o celu i przebiegu konsultacji: W związku z staraniem się przez Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych we Wrocławiu [RDLP] o uzyskanie certyfikatu FSC, uwzględniając zasady opisane w Przejściowym Standardem Odpowiedzialnej Gospodarki Leśnej FSC dla Polski (FSC-STD-POL-02-2024), Nadleśnictwo Miękinia przeprowadziło konsultacje społeczne wyznaczonych powierzchni o szczególnych wartości ochronnych (HCV) w okresie od 23 lutego 2026 r. do 18 marca 2026 r. (24 dni).
Informację o konsultacjach społecznych powierzchni HCV zamieszczono na stronie internetowej nadleśnictwa w dniu 19.02.2026 r. oraz przesłano pocztą elektroniczną do siedemnastu Jednostek Samorządu Terytorialnego, dwóch organizacji pozarządowych (NGO) oraz jednej instytucji.
2. Informacja o liczbie złożonych wniosków: jedna Jednostka Samorządu Terytorialnego, dwa NGO-sy, dwie osoby fizyczne, oraz jedna instytucja.
Zestawienie wszystkich wniosków merytorycznych z uwagami do projektu wyznaczonych przez Nadleśnictwo Miękinia powierzchni HCV, z odpowiedziami, uzasadnieniem nadleśnictwa oraz informacją o wprowadzonych przez nadleśnictwo zmianach do projektu pod wpływem złożonych uwag, zawiera poniższa tabela.
|
Tabela do raportu podsumowującego konsultacje społeczne powierzchni HCV, wyznaczonych przez Nadleśnictwo Miękinia |
|||||||
|
L.p. |
Zakres złożonego wniosku |
Strona składająca wniosek |
Data |
Uwagi wnioskodawcy |
Decyzja nadleśnictwa - |
Uzasadnienie decyzji |
Wpływ udziału konsultacji na |
|
1 |
Wniosek obejmujący wiele wydzieleń leśnych na obszarze Ślężańskiego Parku Krajobrazowego (Masyw Ślęży), z propozycją przypisania różnych kategorii HCV (1.1, 3.1, 3.2, 4.1, 4.2, 6.1, 6.2) na podstawie wskazanych walorów przyrodniczych, kulturowych, krajobrazowych i społecznych |
Dolnośląski Zespół Parków Krajobrazowych oddz. Wrocław |
18.03.2026 |
Wskazanie licznych walorów obszarów leśnych, w tym m.in. siedlisk przyrodniczych, obiektów geologicznych, źródeł, miejsc rekreacyjnych oraz elementów o potencjalnym znaczeniu kulturowym, wraz z propozycją ich kwalifikacji do różnych kategorii HCV |
Uwzględniono częściowo |
Uwzględniono wnioski w zakresie wybranych wydzieleń i kategorii HCV (HCV 4.1 oraz 6.1), gdzie wykazano spełnienie kryteriów standardu FSC. W pozostałym zakresie wnioski odrzucono ze względu na brak spełnienia kryteriów dla wskazanych kategorii, w szczególności: brak potwierdzenia występowania siedlisk rzadkich i zagrożonych (HCV 3.1), niezgodność wskazanych siedlisk ze standardem FSC (HCV 3.2), brak kluczowej funkcji w zakresie ochrony zasobów wodnych (HCV 4.1), brak kluczowej funkcji w zakresie ochrony gleb przed erozją lub degradacją (HCV 4.2), brak formalnych form ochrony przyrody (HCV 1.1) oraz brak udokumentowanego znaczenia kulturowego lub społecznego w rozumieniu standardu FSC (HCV 6.1 i 6.2) |
Udział konsultacji wpłynął na rozszerzenie zakresu wyznaczonych obszarów HCV w zakresie funkcji ochrony zasobów wodnych (HCV 4.1) a także na uwzględnienie obiektów o charakterze kulturowym (6.1). Jednocześnie część zgłoszonych propozycji nie została uwzględniona z uwagi na brak zgodności z kryteriami standardu FSC lub przypisanie wskazanych walorów do innych, właściwych kategorii HCV |
|
2 |
Wniosek dotyczący objęcia oddziału 343 (las pomiędzy Budziszowem a Sikorzycami) kategorią HCV 4.1, z uwagi na obecność obszarów podmokłych, działalność bobra oraz występowanie gatunków zwierząt i roślin chronionych |
Sołectwo Sikorzyce |
09.03.2026 |
Wskazanie funkcji retencyjnych obszaru oraz jego znaczenia jako siedliska dla zwierząt i roślin, z postulatem objęcia całego oddziału 343 kategorią HCV 4.1, analogicznie do sąsiednich wydzieleń |
Uwzględniono częściowo |
Potwierdzono spełnianie kryteriów HCV 4.1 w pododdziale 343d-00, gdzie występuje lokalna retencja wody i okresowe zabagnienie terenu. W pozostałej części oddziału nie stwierdzono obszarów pełniących kluczowe funkcje w zakresie ochrony zasobów wodnych w rozumieniu standardu FSC- HCV 4.1 |
Udział w konsultacjach przyczynił się do identyfikacji i wyznaczenia dodatkowego obszaru HCV 4.1 |
|
3 |
Wniosek dotyczący wyznaczenia obszarów HCV dla wybranych wydzieleń leśnych w kompleksach: Lasek Ratyński Północny, Łacha Farna, Las w Nowej Karczmie, Las Ratyński, Las Leśnicki, Las Mokrzański (kategorie HCV 3.2 i HCV 6.2, 6.1) |
Ratujmy Las Mokrzański; Urząd miejski Wrocławia |
02.03.2026; 12.03.2026 |
Wskazanie wartości przyrodniczych, rekreacyjnych i społecznych obszarów, odniesienia do historii lokalnej (m.in. bitwa pod Lutynią, obiekt historyczny), przebieg szlaków turystycznych |
Nie uwzględniono |
Przeprowadzona analiza wykazała, że wniosek nie spełnia kryteriów określonych w „Przejściowym Standardzie FSC”. |
Wniosek nie wpłynął na rozszerzenie powierzchni HCV w analizowanych kategoriach. |
|
4 |
Wniosek dotyczący przypisania kategorii HCV 6.2 wszystkim wydzieleniom wskazanym w procesie wyznaczania lasów społecznych wokół Wrocławia |
Ratujmy Las Mrozowski |
09.03.2026 |
Wskazanie znaczenia społecznego lasów, w tym funkcji rekreacyjnych, zdrowotnych i krajobrazowych, odniesienie do presji urbanizacyjnej oraz procesu wyznaczania lasów społecznych, postulat podporządkowania gospodarki leśnej potrzebom społecznym poprzez nadanie statusu HCV 6.2 |
Nie uwzględniono |
Przedstawiona argumentacja nie wykazuje spełnienia kryteriów HCV 6.2 określonych w standardzie FSC. Wskazane wartości mają charakter ogólnospołeczny (rekreacja, krajobraz, funkcje zdrowotne) i nie stanowią wartości kluczowych w rozumieniu standardu, tj. takich, których utrata powodowałaby istotną szkodę dla tożsamości kulturowej społeczności lokalnych. Wniosek ma charakter zbiorczy i nie odnosi się do konkretnych wartości kulturowych przypisanych do poszczególnych wydzieleń. Dodatkowo opiera się na założeniu automatycznego powiązania lasów społecznych z kategorią HCV 6.2, co nie wynika z zapisów standardu FSC. |
Wniosek nie wpłynął na rozszerzenie powierzchni HCV w analizowanej kategorii. Jednocześnie część wskazanych wydzieleń została objęta innymi kategoriami HCV, adekwatnymi do ich rzeczywistych wartości, a dla wybranych obszarów utrzymano ciągłość powierzchni wyznaczonych w ramach wcześniejszych konsultacji (HCVF 6 – 2021). |
|
5 |
Wniosek dotyczący nadania kategorii HCV 1, HCV 3 oraz HCV 4 lasom położonym w dolinie rzeki Strzegomki w rejonie Romanowa i Stoszyc |
Osoba prywatna |
02.03.2026 |
Wskazanie funkcji ochronnych doliny rzecznej (retencja, ochrona przed erozją), potencjalnego występowania siedlisk łęgowych i gatunków chronionych, znaczenia obszaru dla różnorodności biologicznej oraz presji urbanizacyjnej; postulat objęcia obszaru kategoriami HCV oraz powiększenia terenów leśnych |
Nie uwzględniono |
Wniosek ma charakter ogólny i nie wskazuje konkretnych wydzieleń ani wartości przypisanych do poszczególnych powierzchni. Nie określono również jednoznacznie powiązania wskazanych wartości z poszczególnymi kategoriami HCV. Jednocześnie opisane funkcje i walory przyrodnicze zostały w znacznej części już uwzględnione w ramach wyznaczonych obszarów HCV 4.1, HCV 3.2 oraz HCV 1.2 dla opisanego obszaru. |
Wniosek nie wpłynął na zmianę zakresu powierzchni HCV. Wskazane wartości zostały już uwzględnione w ramach istniejących kategorii HCV odpowiadających ich charakterowi. |
|
6 |
Wniosek dotyczący objęcia oddziału leśnego 293 kategorią HCV 3, a także powiększenia kompleksu leśnego i wyznaczenia powierzchni referencyjnych |
Osoba prywatna |
07.03.2026 |
Wskazanie funkcji ochronnych obszaru (retencja, ochrona przed powodzią), potrzeby zapewnienia ciągłości korytarzy migracyjnych, presji antropogenicznej oraz poparcie dla wyznaczenia powierzchni referencyjnych |
Nie uwzględniono |
Oddział 293 został już objęty kategorią HCV 3.2, co odpowiada wskazanym wartościom przyrodniczym. Postulat powiększenia kompleksu leśnego wykracza poza zakres konsultacji dotyczących HCV. |
Wniosek nie wpłynął na zmianę zakresu powierzchni HCV. Wskazane wartości zostały już uwzględnione w ramach istniejących kategorii. |
Szczegółowe informacje o złożonych do nadleśnictwa wnioskach w sprawie konsultacji społecznych powierzchni HCV mogą zostać udostępnione zainteresowanym stronom na podstawie art. 2, ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 z późn. zm.) oraz art. 8 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r. poz. 247 z późn. zm.).
